poprzednia
strona ------------- następna
strona From: "Grzesiek Bryś" <gosciu[]xl.wp.pl> Subject: Studia za granicą- realne?? Date: Thu, 14 Aug 2003 22:52:10 +0200
Witam!
Wymyśliłem sobie, że po uzyskaniu dyplomu
licencjata ( zarządzanie- marketing) będę próbował
uzupełnić się za granicą.
Czy ktoś z Was orientuje sie czy jest faktycznie
to realne (systemy edukacyjne w UE, uznawalność dyplomów itp.)???
Dzięki za odpowiedź! From: "Roman O." <romik197minusjeden[]klub.chip.pl> Subject: =?iso-8859-2?Q?Re:_Pr=F3bowali_otru=E6_nauczycielk=EA?= Date: Sun, 7 Dec 2003 20:50:01 +0100
Użytkownik "Jarek" napisał w wiadomości
news:bqvknd$25v$1@absinth.dialog.net.pl...
Użytkownik "Anna G." napisał w wiadomości
news:bf8dsc$frk$1@atlantis.news.tpi.pl...
> Z tego co wiem w ostatnim czasie większe zapotrzebowanie było na fizyków.
> pozdrawiam
To przez te "przekręty" min. Handtkego oraz jego obowiązkową matematykę na
maturze!
Angielski, Niemiecki, Religia-etyka, oraz Wf, to pewniaki!
i przedmioty ekonomiczne -zawsze coś znajdziesz.
A oraz biuro pisania Pitów później da się założyć
;-)
Co do TI to jak się czujesz.
dużo samokształcenia, ale jak uważasz.
> Szukam informacji na temat mechanizmów działania narkotyków - procesów
> biochemicznych (co uszkadzają, co blokują, co pobudzają) i objawów
> klinicznych wywołanych przez narkotyki.
> Poszukuję informacji na temat grzybków, kaktusów, inhalatów, barbituranów,
> amfetamin, opium, morfiny, heroiny, ekstasy, LSD, haszyszu - marihuany,
> kokainy oraz heroinny - może ktoś zna więcej.
> Szukam także informacji o sterydach - rodzajach oraz mechaniźmie działania,
> skutakach ubocznych ich zażywania!
> Nie jestem potencjalnym narkomanem, ale chciałabym umieć wytłumaczyć
> ujemny wpływ narkotyków oraz sterydów na organizm (no chyba że ktoś zna
> jakieś pozytywy).
>
>
Podam Ci kilka pozycji książkowych, które zasługują na uwagę oraz zawierają
konieczne informacje o narkotykach. Polecam:
M. Moneta Malewska "Narkotyki w szkole oraz domu. Zagrożenie"
M. Pasek "Narkotyki? Na pewno nie moje dziecko!"
A. Markiewicz "Narkotykowe dylematy"
A. Nowak (red) "Duszpasterskie wyzwanie wobec narkomanii oraz AIDS"
pomocne mogą się okazać także:
C. Cekiera "Psychoprofilaktyka uzależnień i terapia oraz resocjalizacja
ludzi uzależnionych"
T. Bilikiewicz "Psychiatria dla studentów medycyny"
Pozycje wymienione wyżej są raczej prosto dostępne, a wiedza przez nie
prezentowana nie nastręcza trudności w odbiorze. ponieważ nie wiem czym
się zajmujesz oraz do czego konkretnie potrzebna Ci ta wiedza - wspominasz
wyłącznie coś o uświadamianiu - nie podaję tytułów literatury bardziej
zaawansowanej. Osobiście rekomenduję udanie się do Punktu Terapii oraz
Uzależnień MONARU w twoim miejscu zamieszkania, tam udzielą Ci
informacji jak najskuteczniej mówić o problemie uzależnienia.
Prawdopodobnie w Punkcie będziesz mogła otrzymać ulotki oraz materiały
informacyjne i zróżnicowane książki o tematyce narkotyków.
ŻYCZĘ POWODZENIA !!! From: Marcin Ciesielski <mkciesielski[]op.nospam.pl> Subject: Naukowe dowody =?ISO-8859-2?Q?warto=B6ci_samokontroli?= Date: Wed, 26 Apr 2006 15:52:51 +0200
Neuronauka może wywrzeć spory wpływ na etykę (jako naukę) oraz pomóc w
wyjaśnieniu sensu istnienia norm moralnych.
Wydaje się, próby cofania postępu cywilizacyjnego (a może oraz
ewolucyjnego) przez osób nadmiernie liberalnych, polegające promowaniu
oraz pokazywaniu zachowań lcharaktreystycznych dla udzi pierwotnych oraz
odpowiednich im instynktów, nie poddanych kontroli rozwiniętej już
współcześnie kory przedczołowej (nie samej, do tego dochodzą obwody
korowo-podstawne oraz inne), jedynie pozornie wtłoczonych w ramy
współczesnego świata, jak oraz poglądy skrajnych konserwatystów,
lekceważących rozwój nauki oraz nie rozumiejących jej postępu,
namawiających do skrajnych umartwień oraz samobiczownictwa - którzy także,
choć w trochę inny sposób, odwołują się do modelu człowieka bez kory
przedczołowej - raczej nie wydają się poprawne z neuronaukowego punktu
widzenia. W badaniach nad rolą kory przedczołowej oraz limbicznej w
kontroli impulsów prowadzonych metodą potencjałów wywołanych szczególną
rolę odgrywają dwa wskaźniki: hamujący potencjał N2 oraz negatywna fala
błędu (ERN, eroror-related negativity). Oba te załamki są rejestrowane z
przyśrodkowych odprowadzeń czołowych. Analiza rozkładu sygnału wskazuje,
że najbardziej prawdopodobnym miejscem ich powstawania jest przednia
część zakrętu obręczy. Potencjał N2 jest rejestrowany 200-350 ms po
wystąpieniu bodźca oraz pojawia się zarówno przy wyhamowaniu próby
niepoprawnej odpowiedzi, jak oraz zatrzymaniu akcji zgodnym z regułą
(przykładowo, w zadaniach rodzaju go/no-go potencjał ten pojawia się, kiedy
badany powstrzymuje się od naciśnięcia przycisku po otrzymaniu wskazówki
stop). Negatywna fala błędu jest w każdym razie generowana ok. 80 ms po
błędnej odpowiedzi. Wnioski z badań prezentują się wyjątkowo ciekawie.
Okazało się, że amplituda obydwu potencjałów zwiększa się aż do 20 roku
życia (istnieją też inne dowody, między innymi histologiczne, że rozwój kory
przedczołowej trwa aż do tego okresu). Jej największy przyrost obserwuje
się w trzech ostatnich latach. Potencjały te są niskie u osób, u których
socjalizacja przebiegła niewłaściwie oraz które są skłonne do impulsywnych
zachowań, wyższe niż normalnie zaś u ludzi z zaburzeniami
obsesyjno-kompulsywnymi. Wyższe amplitudy korelowały dodatnio ze
skuteczniejszą kontrolą emocji. Potencjały zwiększały się także u
osób, którym podawano leki przeciwlękowe. Co z tego wynika? To, że
samokontrola, samoograniczanie się odgrywa rolę pozytynwną w rozwoju
kory przedczołowej. Jeśli było praktykowane w dzieciństwie oraz młodości,
powoduje większą skuteczność człowieka w dorzałym życiu, chociażby w
sprawach zawodowych, pozwala lepszą koncentrację uwagi, zwiększa
wytrwałość etc. Nadmierna samokontrola jednakże za wyjątkowo nasila procesy
zmian synaptycznych w szlakach przedczołowo-podstawnych, co może
doprowadzić do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych. Zarówno całkowite
zdanie się na "automatycznego pilota" (osłabienie konroli przedczołowej
nad ośrodkami niższymi), jak oraz obsesyjna samokontrola szkodzą. Ponadto
ludzie zaabsorbowani obsesyjną "walką ze złem w sobie" w rzeczywistości
popełniają więcej tego zła, gdyż przemęczona kora przedczołowa
zaczyna funkcjonować gorzej oraz samokontrola się osłabia. Jesteśmy tacy
słabi, gdyż późno wyewoluowała kora przedczołowa oraz jest to nadal
system silnie eksperymentalny. Byle ćwiartka wódki, byle zmęczenie
wystarcza, aby osłabła oraz przestała rządzić. wówczas zaczynają rządzić
niższe piętra - układ głodu (podwzgórze), układ snu (jądro
nadskrzyżowaniowe, podwzgórze, twór siatkowaty), układ przykrości
(nakrywka śródmózgowia, amygdala, podwzgórze, szlaki serotoninergiczne)
oraz nagrody (przegroda przezroczysta, szlaki dopaminergiczne) oraz inne.
Ośrodki wykonawcze przestają być hamowane przez korę przedczołową (za
pośrednictwem kory zakrętu obręczy prawdopodobnie) oraz zaczynają wprost na
impulsy z "mózgu zwierzęcego". Prymitywne popędy rządzą wówczas
człowiekiem. dlatego zatem korę przedczołową, tak jak oraz inne kory, warto
ćwiczyć. Warto uprawiać lekką "ascezę" już od wczesnej młodości. Po
wielu latach ćwiczeń powinno być łatwiej: -dotrzymywać obietnic, -nie
lenić się, kiedy należy pracować, -nie oszukiwać ani nie kłamać mimo
nadarzającej się okazji, -być porządnym, uczciwym, - etc. Konflikt
między "popędami" a "rozumem" to konflikt o zasoby ośrodków sterujących
zachowaniem, toczący się między korą przedczołową a modułami ewolucyjnie
starszymi. Przez pewien czas trwa konkurencja, co objawia się
ambiwalencją myśli, uczuć, a nawet wykonywanych ruchów (np. krok do
przodu, a po chwili cofanie się). Obrazy z fMRI potwierdzają, że wyjątkowo
intensywnie pracuje wówczas kora zakrętu obręczy (gyrus cinguli) - w
pewnym sensie to ona "przydziela zasoby". Po pewnym czasie jeden z
ośrodków wygrywa oraz tłumi wpływ drugiego lub jego funkcjonowanie w ogóle
(coś jak wywłaszczanie w systemie operacyjnym). przeważnie przegrywa kora
przedczołowa, która jest przykro mówić słabsza. z tego powodu lepiej nie dopuszczać
do zbytniego ośrodków popędowych. Proces ten dobitnie jest nieraz
przedstawiany w filmach, kiedy jakaś kobieta oraz jakiś mężczyzna przez
kilkadziesiąt sekund zaczynają się przytulać, później wycofują się,
próbują walczyć ze swoją słabością, ktoś kogokolwiek lekko całuje oraz nagle, ni
stąd, ni zowąd, zaczynają się namiętnie całować - oraz wówczas już nie
potrafią się wycofać. Wszystko to potwierdza tezę o tym, że mózg nie
jest jednolitym systemem, ale zlepkiem modułów, które powstawały w
różnym czasie oraz z różnych powodów.
Jak widać, wpajanie dzieciom norm moralnych oraz ćwiczenie ich zdolności do
panowania nad sobą ma ogromny sens.